Муътабар ҚУРБОНОВА,
устоди Донишгоҳи байналмилалии
сайёҳӣ ва соҳибкории Тоҷикистон
Дар замони имрӯз донистани забонҳои хориҷӣ барои фаъолият дар ҳама самту соҳаҳо шарти зарурӣ маҳсуб мешавад. Аз ҷумла, дар соҳаи сайёҳӣ, ки ба муошират ва мубодилаи фарҳангҳо марбут аст, донистани забонҳои хориҷӣ аҳаммияти хос дорад. Омӯзиши забонҳои хориҷӣ барои мутахассисони соҳаи сайёҳӣ баҳри муошират бо сайёҳон, такмили ихтисос ва рушди касбӣ замина мегузорад.
Бо рушди соҳаи сайёҳӣ дар кишвар ва ҳамасола зиёд гардидани шумораи гардишгарони хориҷӣ зарурати омода намудани мутахассисони касбӣ ва дорои маҳорати баланди муошират бо забонҳои хориҷӣ ба миён омадааст. Мутахассиси соҳаи сайёҳӣ бояд бо мизоҷон, шарикон ва ҳамкорон аз муҳитҳои гуногуни забонӣ ва фарҳангӣ муошират карда тавонад. Аз ин рӯ, барои мутахассиси ин соҳа донистани забонҳои хориҷӣ дигар маҳорати иловагӣ набуда, балки талаботи асосии касбӣ ба ҳисоб меравад.
Ҳоло муассисаҳои таҳсилоти олӣ дар баробари омода намудани донишҷӯён бо донишҳои назариявӣ оид ба идоракунии сайёҳӣ ба малакаҳои амалии муоширати забонҳои хориҷӣ низ диққати махсус медиҳанд. Омӯзиши анъанавии забонҳои хориҷӣ, аксаран, ниёзҳои касбии мутахассисони ояндаи сайёҳиро қонеъ карда наметавонад. Аз ин рӯ, талабот ба таҳсили махсуси забонҳои хориҷӣ, ки воқеиятҳои касбиро инъикос мекунад, рӯ ба афзоиш аст. Мо низ дар ин нигошта асосҳои назариявӣ ва ҷанбаҳои амалии омӯзиши забонҳои хориҷӣ дар рушди касбии мутахассисони ояндаи соҳаи сайёҳиро баррасӣ намудем.
Аҳаммияти омӯзиши
забонҳои хориҷӣ дар соҳаи сайёҳӣ
Сайёҳӣ соҳаи густаришёфта ва ҷаҳонӣ буда, ба иртиботи байни фарҳанг ва халқҳо асос ёфтааст. Аксари сайёҳон дар вақти гардишгарӣ ба кишварҳое мераванд, ки бо забон ва фарҳанги онҳо ошно нестанд. Аз ин лиҳоз, ба хидматрасонии мутахассисони соҳаи сайёҳӣ ниёз пайдо мекунанд. Агар мутахассиси соҳаи сайёҳӣ забонҳои хориҷиро надонад, дар муошират бо сайёҳон ва ҳатто, ҳамкорони байналмилалӣ ба мушкилот рӯ ба рӯ мешавад.
Омӯзиши забонҳои хориҷӣ имкон медиҳад, ки мутахассисони соҳаи сайёҳӣ дар анҷоми таҳқиқот, шиносоии мақсадҳои сайёҳӣ ва дастрасӣ ба маълумоти байналмилалӣ бефосила ва самаранок кор кунанд. Мутобиқ шудан ба замони муосир ва талаботи ҷаҳонии соҳаи сайёҳӣ, ки ба бозори байналмилалӣ ва ҳамкориҳои фаромиллӣ равона шудааст, бо донистани забонҳои хориҷӣ осон мегардад. Аз ин рӯ, мутахассисони соҳаи сайёҳӣ бояд барои беҳтар намудани муносибатҳои байналмилалӣ ва фароҳам овардани даҳҳо ё садҳо имконоти нави корӣ забонҳои хориҷиро аз худ намоянд.
Забонҳои хориҷии асосӣ
барои мутахассисони соҳаи сайёҳӣ
Бо дарназардошти он ки соҳаи сайёҳӣ имрӯз босуръат рушд мекунад, донистани забонҳои хориҷӣ ба мутахассисон имкон медиҳад, ки бо мизоҷон ва шарикони хориҷӣ самаранок муошират намоянд. Аз ин рӯ, омӯзиши забонҳои хориҷии зерин дар ин соҳа аҳаммияти махсус доранд:
1. Англисӣ. Ин забон дар шароити имрӯз мақоми байналмилалӣ дорад ва забони асосии тиҷорати ҷаҳонӣ аст. Донистани забони англисӣ барои мутахассисони соҳаи сайёҳӣ ҳатмист, зеро аксари сайёҳон дар ҷаҳон бо ин забон муошират мекунанд.
2. Итолиёӣ, испанӣ ва фаронсавӣ. Ҳар яке аз ин забонҳо дар соҳаи сайёҳӣ муҳим мебошанд. Зеро ба кишварҳое, ки бо ин забонҳо ҳарф мезананд, сайёҳони зиёде сафар намуда, мардуми ин мамлакатҳо низ дар гардишгарии ҷаҳонӣ фаъол мебошанд.
3. Чинӣ. Ҷумҳурии Мардумии Чин дар айни замон яке аз кишварҳои пешрафта ва рушдёбанда дар соҳаи сайёҳӣ мебошад. Ҳамасола шумораи зиёди сайёҳони чинӣ ба кишвари мо ташриф оварда, аз минтақаҳои зебои Тоҷикистон боздид мекунанд.
4. Арабӣ. Дар ҷаҳон кишварҳое, ки забони арабӣ дар онҳо забони расмӣ мебошад, зиёданд ва дар ин сурат, донистани ин забон барои мутахассисони соҳаи сайёҳӣ зарур аст.
Роҳҳои омӯзиш ва такмили
забонҳои хориҷӣ
Омӯзиши забонҳои хориҷӣ барои мутахассисони соҳаи сайёҳӣ бо равишҳои зерин сурат мегирад:
1. Курсҳои омӯзиши забони хориҷӣ, ки дар мактаб, донишгоҳ ва марказҳои омӯзишӣ пешниҳод мешаванд. Ҳангоми омӯзиш дар ин курсҳо барои мутахассисони соҳаи сайёҳӣ ба назар гирифтани лексикаи сайёҳӣ ва равишҳои ҳалли мушкилоти муошират муфид мебошад.
2. Машқҳои забонӣ. Пас аз омӯхтани забони хориҷӣ тавассути машқҳои забонӣ (кор бо гурӯҳҳои маҳаллӣ ва муошират бо сайёҳон) мутахассисон метавонанд, маҳорати худро такмил диҳанд.
3. Шиносоии фарҳангӣ: Дар баробари омӯзиши забон шиносоӣ бо фарҳанг, суннат, урфу одат ва маконҳои сайёҳии кишварҳо муҳим аст. Ин ба васеъ гардидани донишҳои мутахассисони соҳа мусоидат менамояд.
Барои мутахассисони соҳаи сайёҳӣ омӯзиши забонҳои хориҷӣ ҳамчун воситаи муоширати касбӣ, воситаи дастрасӣ ба сарчашмаҳои иттилоотии байналмилалӣ ва омили ташаккули ҳувияти касбӣ мебошад. Забондонӣ имконоти шуғлии мутахассиси соҳаро афзоиш медиҳад. Ғайр аз ин, омӯзиши забонҳои хориҷӣ ба рушди малакаҳои нарм (soft skills), аз қабили қобилияти муошират, ҳассосияти фарҳангӣ, мутобиқшавӣ ва ҳалли мушкилот, ки барои мутахассисони сайёҳӣ муҳимманд, мусоидат мекунад.
Омӯзиши касбии забонҳои хориҷӣ
Омӯзиши касбии забонҳои хориҷӣ ба ҳамгироии омӯзиши забон бо мундариҷа ва вазъиятҳои муоширати соҳаи сайёҳӣ равона шудааст. Ин равиш истифодаи истилоҳот ва матнҳои марбут ба соҳа ва ҳолатҳои воқеии муоширатро, аз қабили фармоиши меҳмонхона, муаррифии мавзеъҳои сайёҳӣ, баррасии шикоятҳо ва музокироти байнифарҳангӣ дар бар мегирад.
Истифодаи усулҳои фаъоли таълим, аз ҷумла, таҳлили ҳолатҳо (case-study), омӯзиши лоиҳавӣ ва моделсозии вазъиятҳои касбӣ бисёр муҳим мебошанд. Ин усулҳо ҳавасмандии донишҷӯёнро баланд бардошта, фосилаи байни донишҳои назариявӣ ва татбиқи амалиро коҳиш медиҳанд.
Ташаккули салоҳияти
коммуникативии байнифарҳангӣ
Яке аз натиҷаҳои асосии омӯзиши забонҳои хориҷӣ барои донишҷӯёни соҳаи сайёҳӣ ташаккули салоҳияти коммуникативии байнифарҳангӣ мебошад. Ин салоҳият ҷузъҳои забонӣ, иҷтимоӣ-забонӣ, прагматикӣ ва байнифарҳангиро дар бар мегирад. Барои мутахассисони сайёҳӣ ҷанбаи байнифарҳангӣ аҳаммияти махсус дорад, зеро муваффақияти касбии онҳо аз қобилияти муоширати дуруст бо намояндагони фарҳангҳои гуногун вобаста аст.
Истифодаи маводди аслӣ, аз қабили сомонаҳо, буклет, навор ва шарҳҳои мизоҷон ба донишҷӯён имкон медиҳад, ки бо тарзи баёни касбӣ шинос шаванд. Илова бар ин, технологияҳои рақамӣ ва платформаҳои омӯзиши онлайн имконоти муоширати маҷозии байнифарҳангӣ ва ба роҳ мондани ҳамкориро фароҳам меоранд.
Хулоса
Омӯзиши забонҳои хориҷӣ барои мутахассисони ояндаи соҳаи сайёҳӣ як роҳ барои муваффақият ва унсури калидӣ баҳри рушди касбӣ мебошад. Самаранокии он аз равиши касбият, ҳамгироии ҷузъҳои коммуникативӣ ва байнифарҳангӣ, инчунин, истифодаи технологияҳои муосири таълимӣ вобаста аст.
Бо мутобиқ сохтани омӯзиши забонҳои хориҷӣ ба ниёзҳои воқеии соҳаи сайёҳӣ, муассисаҳои таҳсилоти олӣ метавонанд салоҳияти касбӣ ва рақобатпазирии мутахассисони омоданамудаи худро дар бозори меҳнат баланд бардоранд. Пас, ҳар як омӯзгори забонҳои хориҷиро лозим аст, ки донишомӯзонро аз лиҳози фарҳангӣ ва фарогир ба омӯзиш ҷалб намояд, зеро таҳсили забонҳои хориҷӣ асоси омодасозии мутахассисони соҳаи сайёҳӣ мебошад.
Адабиёт:
1. Абдурасулова Н. (2025). Теория ва амалиёти ташкили қобилиятҳои касбӣ барои мутахассисони ояндаи туризм дар таълими забони англисӣ. Zarubezhnaya Lingvistika i Lingvodidaktika, 3 (5), 100–104.
2. Эшенкова Н. Л. (2025). Омӯзиши ҳолати масъала дар таълими забони англисӣ дар донишгоҳҳо: Ба мисоли донишҷӯён дар соҳаи туризм. International Research Journal, 5 (155), 71–85.
3. Бахитҷон Э. К., Дермендиева, С. Х. ва Бикеева Д. (2022). Омӯзиши забонҳои хориҷӣ бо истифодаи технологияҳои рақамӣ дар таҳсил дар макотиби олии ғайри забонӣ. Izvestiya: Pedagogical Sciences, 67 (4), 13–30.
4. Омӯзиши терминологияи туризм ҳамчун зарурати педагогӣ (2025). International Journal of Scientific Trends, 4 (5), 146–148.
5. Юлдошева И. (2025). Муҳиммияти рушд додани қобилияти байнифарҳангӣ дар омӯзиши забони англисӣ. Lingvospektr, 9 (1), 44–48.
6. Муратоева М. ва Парпиева У. К. (2025). Муҳиммияти таълими забони хориҷӣ барои рушди соҳаи туризм. Zenodo Open Conference Paper.
